Bobsleeërs druipen gedesillusioneerd af (22 feb.2010)
WHISTLER (ANP) - Zelfs een wonderslee had Edwin van Calker op de Winterspelen ver buiten de medailles in de tweemansbob gehouden. De Nederlandse piloot slaagde er tijdens twee wedstrijddagen en vier afdalingen niet in één fatsoenlijke run neer te zetten en constateerde na de zeer tegenvallende veertiende plaats dat alleen hem dat moest worden aangerekend.
,,Beschamend dit optreden'', klonk het resoluut, nadat hij voor een groot televisiescherm de Duitser André Lange met remmer Kevin Kuske naar hun vierde olympisch goud zag sleeën. Aan de kwaliteit van Lange als stuurman hoeft niemand meer te twijfelen. De 36-jarige Duitser won olympisch goud in 2002, 2006 (2) en nu op de Winterspelen van Vancouver. Zaterdag in de viermansslee komt daar waarschijnlijk nog zijn vijfde titel bij. Van Calker hield zich de afgelopen vier seizoenen nooit bezig met olympisch goud. Hij is geen Lange en weet dat zelf ook.
Toch gloorde er hoop op olympische roem in Nederland. Met de beresterke remmer Sybren Jansma deden de Nederlanders in de laatste twee seizoenen plotseling hoog mee in de wereldbekerwedstrijden. Er waren unieke podiumplaatsen in de twee- en vierzitter en ineens werd de sport serieus genomen. Tel daarbij op de investering van enkele tonnen door sportkoepel NOCNSF, DSM, Eurotech en de Bob- en Sleebond (BSBN) in een met veel bombarie gepresenteerde nieuwe slee en in gedachten werd er al stiekem gedroomd van een medaille.
Aan dat verwachtingspatroon kon Van Calker op de lastige baan in Whistler niet voldoen. In de eerste training crashte hij. In de daaropvolgende dagen liep er weinig goed. ,,Ik heb hier tien afdalingen gemaakt. Daarvan zijn er drie of vier goed gegaan.'' In de wedstrijd was geen enkele afdaling goed. De combinatie van bocht elf, twaalf en dertien was steeds weer te veel gevraagd. ,,Ik kan van honderd mensen advies krijgen, maar ik weet precies wat ik daar moet doen. Ik kreeg het alleen niet voor elkaar. Ordinaire stuurfouten'', klonk het schuldbewust.
Van Calker had zondagavond bij de finish het idee dat hij iedereen - zijn teamgenoten, bond, sponsors - in de steek had gelaten. Het vooruitzicht van de viermanswedstrijd maakte de stemming er niet beter op. ,,Dit biedt geen houvast. Het zelfvertrouwen is ver te zoeken. Ik zal diep voor de jongens moeten knielen.''
Of die knieval iets positiefs zal opleveren, is de vraag. Al bij bocht zeven doemt in het hoofd Van Calker bocht elf op. Daar ging het zaterdag en zondag steeds mis. ,,Die bocht zit al vroeg in mijn hoofd. Ik heb hier gefaald en dat geeft stof tot diep nadenken. Dit heeft niets te maken met het niveau dat ik denk te hebben. Normaal ben ik in staat de fouten eruit te halen.''
Naast Van Calker stond remmer Jansma stevig te balen. Vier jaar geleden figureerde hij aan de zijde van Arend Glas in Turijn. Dat wilde hij niet nog eens meemaken en in Van Calker vond hij de partner om die nare smaak weg te werken. ,,Frustrerend. Nu weten we nog niet wat we echt waard zijn.''
